อาสนํ อุทกํ ปชํ ปตฺติ คณฺหาตุ โน ภวํ

อคฺเฆ ภวนฺตํ ปุจฉาม อคฺฆํ กุรุตุ โน ภวนฺติ ฯ

ตตฺถ พฺราหฺมณนฺติ พาหิตปาปํ พฺราหฺมณํ ฯ เทววณฺณินนฺติ เสฏฺฐวณฺณินํ โฆรตปํ ปริมานิตินฺทฺริยํ ปพฺพชิตตฺตภาวํ อุคฺคตปนฺติ อตฺโถ ฯ ขาริธรนฺติ ขาริภารธรํ ฯ อิสินฺติ สีลกฺขนฺธาทโย ปริเยสิตฺวา ฐิตํ ฯ ธมฺมคุเณ รตนฺติ สุจริตโกฏฺฐาเส อภิรตํ ฯ อาสนนฺติ อิทํ เตสํ นิสีทนตฺถาย อาสนํ ปญฺญเปตฺวา คนฺโธทกญฺจ ปาทปุญฺฉนญฺจ อพฺภญฺชเตลญฺจ อุปเนตฺวา อาห ฯ อคฺเฆติ อิเม สพฺเพปิ อาสนาทโย อคฺเฆ ภวนฺตํ ปุจฺฉาม ฯ กุรุตุ โนติ อิเม โน อคฺเฆ ภวํ ปฏิคฺคณฺหาตูติ ฯ

เอวํ โส เตสุ เอเกกํ วาเรน วาเรน อาห ฯ อถ นํ ปุโรหิโต อาห ตาต หตฺถิปาล ตฺวํ อมฺเห เก อิเมติ มญฺญมาโน เอวํ กเถสีติ ฯ หิมวนฺตกา อิสโยติ ฯ น มยํ ตาต อิสโย เอส ราชา เอสุการี อหํ เต ปิตา ปุโรหิโตติ ฯ อถ กสฺมา อิสิเวสํ คณฺหถาติ ฯ ตว วีมํสนตฺถายาติ ฯ มม กึ วีมํสถาติ ฯ สเจ อมฺเห ทิสฺวา น ปพฺพชิสฺสสิ อถ ตํ รชฺเช อภิสิญฺจิตุํ อาคตมฺหาติ ฯ ตาต น เม รชฺเชนตฺโถ ปพฺพชิสฺสามหนฺติ ฯ อถ นํ ปิตา ตาต หตฺถิปาล นายํ กาโล ปพฺพชฺชายาติ วตฺวา ยถาอชฺฌาสยํ อนุสาเสนฺโต จตุตฺถํ คาถมาห

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๓,๘๗๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๓. หัตถิปาลชาดก”