ตตฺถ อธิจฺจาติ อชฺฌายิตฺวา ฯ ปุตฺเตติ ฉตฺตํ อุสฺสาเปตฺวา นาฏเก วาเรน อุปฏฺฐาเปตฺวา ปุตฺตธีตาหิ วฑฺฒิตฺวา เต ปุตฺเต เคเห ปติฏฺฐาเปตฺวาติ อตฺโถ ฯ สพฺพนฺติ เอเต จ คนฺธรเส เสสญฺจ สพฺพํ วตฺถุกามํ อนุภวิตฺวา ฯ อรญฺญํ สาธุ มุนิ โส ปสตฺโถติ ปจฺฉา มหลฺลกกาเล ปพฺพชิตสฺส อรญฺญํ สาธุ ลทฺธกํ โหติ โย เอวรูเป กาเล ปพฺพชติ โส มุนิ พุทฺธาทีหิ อริเยหิ ปสตฺโถติ วทติ ฯ

ตโต หตฺถิปาโล คาถมาห

เวทา น สจฺจา น จ วิตฺตลาโภ

น ปุตฺตลาเภน ชรํ วิหนฺติ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๓,๘๗๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๓. หัตถิปาลชาดก”