โส เอวํ วตฺวา พฺราหฺมเณ ปกฺโกสาเปสิ ฯ สฏฺฐี พฺราหฺมณสหสฺสานิ สนฺนิปตึสุ ฯ อถ เน อาห ตุมฺเห กึ กริสฺสถาติ ฯ ตุมฺเห ปน อาจริยาติ ฯ อหํ มม ปุตฺตสฺส สนฺติเก ปพฺพชิสฺสามีติ ฯ น ตุมฺหากเมว นิรโย อุณฺโห มยํปิ ปพฺพชิสฺสามาติ ฯ โส อสีติโกฏิธนํ พฺราหฺมณิยา นิยฺยาเทตฺวา โยชนิกํ พฺราหฺมณปริสํ อาทาย นิกฺขมิตฺวา ปุตฺตานํ สนฺติกญฺเญว คโต ฯ หตฺถิปาโล ตายปิ ปริสาย อากาเส ฐตฺวา ธมฺมํ เทเสสิ ฯ ปุนทิวเส พฺราหฺมณี จินฺเตสิ มม จตฺตาโร ปุตฺตา เสตจฺฉตฺตํ ปหาย ปพฺพชิสฺสามาติ คตา พฺราหฺมโณปิ ปุโรหิตฏฺฐาเนน สทฺธึ อสีติโกฏิธนํ ฉฑฺเฑตฺวา ปุตฺตานญฺเญว สนฺติกํ คโต อหเมเวกา กึ กริสฺสามิ ปุตฺตสฺส คตมคฺเคเนว คมิสฺสามีติ ฯ สา อตีตํ อุทาหรณํ อาหรนฺตี อุทานคาถมาห

อฆสฺมึ โกญฺจาว ยถา หิมจฺจเย

กตานิ ชาลานิ ปทาเลยฺยุ หํสา

คจฺฉนฺติ ปุตฺตา จ ปตี จ มยฺหํ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๓,๘๘๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๓. หัตถิปาลชาดก”