เอวญฺจ ปน วตฺวา ราชานํ วิสชฺเชสิ ฯ โส เตน วิสฺสฏฺโฐ ตฺวํ มา จินฺตยิ อหํ ปาโตว อาคมิสฺสามีติ วตฺวา มคฺคนิมิตฺตานิ สลฺลกฺเขนฺโต อตฺตโน พลนิกายํ อุปคนฺตฺวา พลนิกายปริวุโต นครํ ปวิสิตฺวา นนฺทพฺราหฺมณํ ปกฺโกสาเปตฺวา มหารเห อาสเน นิสีทาเปตฺวา คาถา สุตฺวา จตฺตาริ สหสฺสานิ ทตฺวา ยานํ อาโรเปตฺวา อิมํ ตกฺกสิลเมว เนถาติ มนุสฺเส ทตฺวา พฺราหฺมณํ อุยฺโยเชตฺวา ทุติยทิวเส ปฏิคนฺตุกาโม หุตฺวา ปุตฺตํ อามนฺเตตฺวา อนุสาสิ ฯ

ตมตฺถํ ปกาเสนฺโต สตฺถา เทฺว คาถา อภาสิ

มุตฺโตว โส โปริสาทสฺส หตฺถา

คนฺตฺวา สกํ มนฺทิรํ กามกามี

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๔,๐๐๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๓. ชัยทิศชาดก”