มาตุ จ เหตู ปรโลกคมฺยา

สุเขน สคฺเคน จ สมฺปยุตฺโตติ ฯ

ตตฺถ กิญฺจิมเหตฺถ มญฺเญติ กิญฺจิ อหํ เอตฺถ น มญฺญามิ ฯ อิทํ วุตฺตํ โหติ ยกฺโข ปุคฺคโล ปิตุ วา ปโมกฺขตฺถาย มาตุ วา เหตุ ฯ ปรโลกคมฺยาติ ปรโลกํ คนฺตฺวา ฯ สุเขน สคฺเคนาติ สคฺเค นิพฺพตฺตนเกน สุเขน สมฺปยุตฺโต ภวติ ฯ มตฺตุมิจฺเฉติ มริตุํ อิจฺฉติ ตสฺมา อหํ เอตฺถ มาตาปิตูนํ อตฺถาย ชีวิตปริจฺจาเค กิญฺจิ ทุกฺกรํ น มญฺญามีติ ฯ

ตํ สุตฺวา ยกฺโข กุมาร มรณสฺส อภายนกสตฺโต นาม นตฺถิ ตฺวํ กสฺมา น ภายสีติ ปุจฺฉิ ฯ โส ตสฺส กเถนฺโต เทฺว คาถา อภาสิ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๔,๐๒๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๓. ชัยทิศชาดก”