ธมฺเม ฐิตํ สจฺจวาทึ วทญฺญุํ

มุทฺธาปิ ตสฺส วิปฺผเลยฺย สตฺตธา

โย ตาทิสํ สจฺจวาทึ อเทยฺยาติ ฯ

ตํ สุตฺวา กุมาโร สเจ มํ น ขาทิตุกาโมสิ อถ กสฺมา ทารูนิ ภญฺชาเปตฺวา อคฺคึ กาเรสีติ วตฺวา ปลายิสฺสติ นุโข โนติ ตุวํ ปริคณฺหนตฺถายาติ วุตฺเต ตฺวํ อิทานิ มํ กถํ ปริคณฺหิสฺสสิ ยฺวาหํ ติรจฺฉานโยนิยํ นิพฺพตฺโต สกฺกสฺส เทวรญฺโญ อตฺตานํ ปริคณฺหิตุํ น อทาสินฺติ วตฺวา

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๔,๐๓๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๓. ชัยทิศชาดก”