ตตฺถ ภานุมาติ สุริโย ฯ อิทํ วุตฺตํ โหติ ยถา ปนฺนรเส ราหุมุขา มุตฺโต จนฺโท วา ภานุมา วา วิโรจติ เอวํ ตฺวํปิ มม สนฺติกา มุตฺโต กปิลฺลรฏฺเฐ วิโรจ มหานุภาวาติ ฯ นนฺทตูติ ตุสฺสตุ ฯ

คจฺฉ มหาวีราติ มหาสตฺตํ อุยฺโยเชสิ ฯ โสปิ ตํ นิพฺพิเสวนํ กตฺวา ปญฺจ สีลานิ ทตฺวา ยกฺโข นุโข เอส โนติ ปริคณฺหนฺโต ยกฺขานนฺนาม อกฺขีนิ รตฺตานิ โหนฺติ อนิมฺมิลานิ จ ฉายา น ปญฺญายติ อจฺฉมฺภิตา โหนฺติ นายํ ยกฺโข มนุสฺโส เอส มยฺหํ กิร ปิตุโน ตโย ภาตโร ยกฺขินิยา คหิตา เตสุ ตาย เทฺว ขาทิตา ภวิสฺสนฺติ เอโก ปุตฺตสิเนเหน ปฏิชคฺคิโต ภวิสฺสติ อิมินา เตน ภวิตพฺพํ อิมํ เนตฺวา มยฺหํ ปิตุ อาจิกฺขิตฺวา รชฺเช ปฏิจฺฉาเปสฺสามีติ จินฺเตตฺวา เอหิ โภ น ตฺวํ ยกฺโข ปิตุ เม เชฏฺฐภาติโกสิ เอหิ มยา สทฺธึ คนฺตฺวา กุลสนฺตเก รชฺเช ฉตฺตํ อุสฺสาเปหีติ วตฺวา อิตเรน นาหํ มนุสฺโสติ วุตฺเต น ตฺวํ มยฺหํ สทฺทหสิ อตฺถิ ปน โส ยสฺส สทฺทหสีติ ปุจฺฉิตฺวา อตฺถิ อสุกฏฺฐาเน ทิพฺพจกฺขุตาปโสติ วุตฺเต ตํ อาทาย ตตฺถ อคมาสิ ฯ ตาปโส เต ทิสฺวา กึ กโรนฺตา ปิตาปุตฺตา อรญฺเญ วิจรถาติ วตฺวา เตสํ ญาติภาวํ กเถสิ ฯ โปริสาโท ตสฺส สทฺทหิตฺวา ตาต ตฺวํ คจฺฉ อหํ เอกสฺมึเยว อตฺตภาเว ทุพฺพิโธ ชาโต น เม รชฺเชนตฺโถ ปพฺพชิสฺสามิหนฺติ ตาปสสฺส สนฺติเก อิสิปพฺพชฺชํ ปพฺพชิ ฯ อถ นํ กุมาโร วนฺทิตฺวา นครเมว อคมาสิ ฯ

ตมตฺถํ ปกาเสนฺโต สตฺถา อาห

ตโต หเว ธิติมา ราชปุตฺโต

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๔,๐๔๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “๓. ชัยทิศชาดก”