หตฺถาโรหา รถิกา ปตฺติกา จ

นมสฺสมานา ปญฺชลิกา อุปาคมุํ

นมตฺถุ เต ทุกฺกรการโกสีติ ฯ

ราชา กุมาโร กิร อาคโตติ สุตฺวา ปจฺจุคฺคมนํ อกาสิ ฯ กุมาโร มหาชนปริวุโต คนฺตฺวา ราชานํ วนฺทิ ฯ อถ นํ โส ปุจฺฉิ ตาต กถํ ตาทิสา โปริสาทา มุตฺโตสีติ ฯ ตาต นายํ ยกฺโข ตุมฺหากํ เชฏฺฐภาติโก เอส มยฺหํ เปตฺเตยฺโยติ ตํ สพฺพํ ปวุตฺตึ อาโรเจตฺวา ตุมฺเหหิ มม เปตฺเตยฺยํ ทฏฺฐุํ วฏฺฏตีติ อาห ฯ ราชา ตํ ขณญฺเญว เภริญฺจาราเปตฺวา มหนฺเตน ปริวาเรน ตาปสานํ สนฺติกํ อคมาสิ ฯ มหาตาปโส ตสฺส ยกฺขินิยา อาเนตฺวา อขาเทตฺวา โปสิตการณญฺจ ยกฺขาภาวการณญฺจ เตสํ ญาติภาวญฺจ สพฺพํ วิตฺถาเรน กเถสิ ฯ ราชา เอหิ ภาติก รชฺชํ กาเรหีติ อาห ฯ อลํ มหาราชาติ ฯ เตนหิ เอถ อุยฺยาเน วสิสฺสถ อหํ โว จตูหิ ปจฺจเยหิ อุปฏฺฐหิสฺสามีติ ฯ น คจฺฉามิ มหาราชาติ ฯ ราชา เตสํ อสฺสมปทโต อวิทูเร เอกํ ปพฺพตนฺตรํ พนฺธิตฺวา มหนฺตํ ตฬากํ กาเรตฺวา เกทาเร สมฺปาเทตฺวา มหาชนํ กุลสหสฺสํ อาเนตฺวา มหาคามํ นิเวเสตฺวา ตาปสานํ ภิกฺขาจารํ ปฏฺฐเปสิ ฯ โส คาโม จุลฺลกมฺมาสทมฺมนิคโม นาม ชาโต ฯ สุตฺตโส มหาสตฺเตน โปริสาทสฺส ทมิตปเทโส นาม ปน มหากมฺมาสทมฺมนิคโม นามาติ เวทิตพฺโพติ ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๔,๐๔๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๓. ชัยทิศชาดก”