อตฺถํ ธมฺมญฺจ ปุจฺเฉสิ อิจฺจพฺรวิ ยุธิฏฺฐิโล

ตํ ตฺวํ อตฺถญฺจ ธมฺมญฺจ ภทฺรการ พฺรวีหิ เมติ ฯ

อถ นํ ภทฺรกาโร ตาต อหํ อิเมสุ ทิวเสสุ ปรทาริกกมฺเม อภินิวิฏฺโฐ จิตฺตํ เม พฺยากุลํ เตน ตฺยาหํ วิสชฺเชตุํ น สกฺขิสฺสามิ มยฺหํ ปน กนิฏฺโฐ สญฺชยกุมาโร นาม มยา อติวิย ญาณวนฺตตโร ตํ ปุจฺฉ โส เต ปญฺหํ วิสชฺเชสฺสตีติ ตสฺส สนฺติกํ เปเสนฺโต เทฺว คาถา อภาสิ

มํสกาชํ อวหาย โคธํ อนุปตามหํ