ตถา ตถา วิญฺญู ปรกฺกเมยฺย

ยถา ยถา ภาวํ ปโร น ชญฺญาติ ฯ

ตตฺถ อภยาติ อภยฏฺฐานภูตา มิตฺตมฺหา ภยํ อุปฺปนฺนํ ชีวิตสงฺขาตานิ มูลาเนว กนฺตติ ฯ ตฺยมฺหีติ ตสฺมึ ฯ เยนาสีติ เยน สทฺธึ กลโห กโต อโหสิ ฯ นิจฺจยตฺเตนาติ นิจฺจปฏิยตฺเตน ฯ โส ทิสพฺภิ น รชฺชตีติ โย นิจฺจยตฺเตน อภิติฏฺฐติ โส อตฺตโน สตฺตูหิ สทฺธึ วิสฺสาสวเสน น รชฺชติ ตโต เตสํ ยถากามกรณีโย น โหตีติ อตฺโถ ฯ วิสฺสาสเยติ ปรํ อตฺตนิ วิสฺสาสเย ตํ ปน สยํ น วิสฺสาเสยฺย ปเรน อสงฺกิโต อตฺตาว ตํ สงฺกิโต ภเวยฺย ฯ ภาวํ ปโรติ ยถา ยถา ปณฺฑิโต ปรกฺกมติ ตถา ตถา ตสฺส ปโรภาวํ น ชานาติ ตสฺมา ปณฺฑิเตน วิริยํ กตฺตพฺพเมวาติ ทีเปติ ฯ

อิติ เต อญฺญมญฺญํ สลฺลปิตฺวา สมคฺคา สมฺโมทมานา อุโภปิ อเจลกสฺส อสฺสมํ อคมึสุ ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๔,๒๐๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “๘. ปัณฑรกชาดก”