โอภาสยํ วนํ รมฺมํ สีหพฺยคฺฆนิเสวิตํ

กา วา ตฺวมสิ กลฺยาณี กตฺวา ตฺวํ สุมชฺฌิเม

อภิวาเทมิ ตํ ภทฺเท ทานวาหํ นมตฺถุ เตติ ฯ

ตตฺถ กา เวธมานาติ นหานมตฺตตาย สีตภาเวน กมฺปมานา ฯ สญฺญตูรูติ สํปิณฺฑิตอูรุลกฺขเณ ฯ ปาณิปเมยฺยมชฺเฌติ หตฺเถน มินิตพฺพมชฺเฌ ฯ กา วา ตฺวนฺติ กา วา เร ตฺวํ ฯ อภิวาเทมีติ วนฺทามิ ฯ ทานวาหนฺติ อหํ เอโก ทานโว อยํ นมกาโร เต ตว อตฺถุ อญฺชลึ เต ปคฺคณฺหามีติ อวจ ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๔,๒๑๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “๙. สัมพุลาชาดก”