ตํ สุตฺวา โสตฺถิเสโน ภทฺเท โหตุ มาตุคามสฺส อนฺตเร สจฺจํ นาม ทุลฺลภํ หิมวนฺเต หิ พหู วนจรกตาปสวิชฺชาธราทโย สนฺติ โก ตุยฺหํ สทฺทหิสฺสตีติ วตฺวา คาถมาห

โจรีนํ พหุพุทฺธีนํ ยาสุ สจฺจํ สุทุลฺลภํ

ถีนํ ภาโว ทุราชาโน มจฺฉสฺเสโวทเก คตนฺติ ฯ

สา ตสฺส วจนํ สุตฺวา อยฺยปุตฺต อหํ ตํ อสทฺทหนฺตํ มม สจฺจพเลเนว ติกิจฺฉิสฺสามีติ อุทกกลลํ ปูเรตฺวา สจฺจกิริยํ กตฺวา ตสฺส สีเส อุทกํ อาสิญฺจนฺตี คาถมาห

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๔,๒๓๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๙. สัมพุลาชาดก”