ตถา มํ สจฺจํ ปาเลตุ ปาลยิสฺสติ เจ มม

ยถาหํ นาภิชานามิ อญฺญํ ปิยตรํ ตยา

เอเตน สจฺจวชฺเชน พฺยาธิ เต วูปสมฺมตูติ ฯ

ตตฺถ ตถาสทฺโท เจ มมาติ อิมินา สทฺธึ โยเชตพฺโพ ฯ อิทํ วุตฺตํ โหติ ยถาหํ วทามิ ตถา เจ มม สจฺจํ อถ มํ อิทานิปิ ปาเลตุ อายตึปิ ปาเลตุ อายตึปิ ปาเลสฺสติ อิทานิ เม วจนํ สุณาถ ฯ ยถาหํ นาภิชานามีติ โปตฺถเกสุ ปน ตถา มํ สจฺจํ ปาเลมีติ ลิขิตํ ตํ อฏฺฐกถายํ นตฺถิ ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๔,๒๓๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๙. สัมพุลาชาดก”