ธนุคฺคหานญฺจ สตานิ โสฬส

กถํวิเธ ปสฺสสิ ภทฺเท สตฺตโวติ ฯ

ตสฺสตฺโถ ภทฺเท สมฺพุเล เย อมฺหากํ สตฺตสตา กุญฺชรา เตสญฺจ ขนฺธคตานํ โยธานํ วเสน อุยฺยุตาวุธา อปรานิ จ โสฬสธนุคฺคหสตานิ รตฺตินฺทิวํ พาราณสึ รกฺขนฺติ เอวํ สุรกฺขิเต นคเร กถํวิเธ ตฺวํ สตฺตโว ปสฺสสิ ภทฺเท ยสฺสา ตว สาสงฺกา สปฺปฏิภยา อรญฺญา อาคตกาเล ปภาสมฺปนฺนํ สรีรํ อิทานิ ปน มิลาตา ปณฺฑุปลาสวณฺณา อติวิย กิลนฺตินฺทฺริยาสิ กสฺส นาม ตฺวํ ภายสีติ ปุจฺฉิ ฯ

สา ตสฺส วจนํ สุตฺวา ปุตฺโต เต เทว มยิ น ปุริมสทิโสติ วตฺวา ปญฺจ คาถา อภาสิ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๔,๒๓๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “๙. สัมพุลาชาดก”