จณฺฑา อกตฺถนา คาวี ยํ ปุเร น ทุหามเส

ตํทานิ อชฺช โทหาม ขีรกาเมหุปทฺทุตาติ ฯ

ตตฺถ จณฺฑาติ ผรุสา ฯ อกตฺถนาติ ปลายนสีลา ฯ ขีรกาเมหีติ อธมฺมิกรญฺโญ ปุริเสหิ พหุขีรํ อาหราเปนฺเตหิ อุปทฺทุตา ทุหาม สเจ หิ โส ธมฺเมน รชฺชํ กาเรยฺย น โน เอวรูปํ ภยํ อาคจฺเฉยฺยาติ ฯ

เต ยุตฺตํ กเถตีติ ตมฺหา คามา นิกฺขมิตฺวา มหามคฺคํ อารุยฺห นคราภิมุขา คมึสุ ฯ เอกสฺมึ คาเม พลิสาธกา อสิโกสตฺถาย เอกํ ตรุณวจฺฉกํ มาเรตฺวา จมฺมํ คณฺหึสุ ฯ วจฺฉปหตา เธนุ ปุตฺตโสเกน ติณํ น ขาทติ ปานียํ น ปิวติ ปริเทวมานา อาหิณฺฑติ ฯ ตํ ทิสฺวา คามทารกา ราชานํ อกฺโกสนฺตา คาถมาหํสุ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๔,๒๖๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. ภัณฑุติณฑุกชาดก”