ตสฺสตฺโถ ตาตชมฺพุกอหํตวภาตรํ โกสิยโคตฺตํ เวสฺสนฺตรํ ภคินิญฺจ เต กุณฺฑลินึ ราชธมฺมํ อปุจฺฉึ เต อตฺตโน พเลน กเถสุํ ยถา ปเนเต ปุจฺฉึ ตเถว อิทานิ ปุตฺต ชมฺพุก ตํ ปุจฺฉามิ ตํ ราชธมฺมญฺจ พลานํ อุตฺตมพลญฺจ กเถหีติ ฯ

เอวํ ราชา มหาสตฺตํ ปญฺหํ ปุจฺฉนฺโต อญฺเญสํ ปุจฺฉิตนิยาเมน อปุจฺฉิตฺวา วิเสเสตฺวา ปุจฺฉิ ฯ อถสฺส ปณฺฑิโต เตนหิ มหาราช โอหิตโสโต สุณ สพฺพนฺเต กเถสฺสามีติ ปสาริตหตฺเถ สหสฺสตฺถวิกํ กเถนฺโต วิย ธมฺมเทสนํ อารภิ

พลํ ปญฺจวิธํ โลเก ปุริสสฺมึ มหคฺคเต

ตตฺถ พาหุพลํ นาม จริมํ วุจฺจเต พลํ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๔,๒๙๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. เตสกุณชาดก”