กถํ โว ชานนฺติ มนุสฺสโลเกติ ฯ

ตตฺถ เวฬุริยมุตฺตา ถรุขคฺคพนฺธาติ เวฬุริยมณีหิ เจว มุตฺตาลมฺพเกหิ จ อลงฺกตถรูหิ ขคฺครตเนหิ สมนฺนาคตา ฯ ติฏฺฐถาติ เอกสฺมึ รเถ ติฏฺฐถ ฯ เก นูติ เก นาม ตุมฺเห กถํ โว สญฺชานนฺตีติ ฯ

เต ตสฺส วจนํ สุตฺวา รถา โอตริตฺวา วนฺทิตฺวา อฏฺฐํสุ ฯ เตสุ อฏฺฐกราชา เตน สทฺธึ สลฺลปนฺโต ทุติยํ คาถมาห

อหมฏฺฐโก ภีมรโถ ปนายํ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๔,๓๒๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. สรภังคชาดก”