อถ เน ตาปโส สาธุ มหาราช อาคนฺตพฺพฏฺฐาเนเยว อาคตตฺถ เตนหิ นหาตฺวา อสฺสมปทํ ปวิสิตฺวา อิสิคณํ วนฺทิตฺวา สตฺถารํ ปญฺหํ ปุจฺฉถาติ เตหิ สทฺธึ ปฏิสนฺถารํ กตฺวา ปานียฆฏํ อุกฺขิปิตฺวา อุทกเถเว ปุญฺฉนฺโต อากาสํ โอโลเกนฺโต สกฺกํ เทวราชานํ เทวคณปริวุตํ เอราวณขนฺธวรคตํ โอตรนฺตํ ทิสฺวา เตน สทฺธึ สลฺลปนฺโต ตติยํ คาถมาห

เวหาสยํ ติฏฺฐสิ อนฺตลิกฺเข

ปถทฺธุโน ปณฺณรเสว จนฺโท

ปุจฺฉามิ ตํ เทว มหานุภาวํ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๔,๓๒๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. สรภังคชาดก”