อถ นํ อนุสิสฺโส สาธุ มหาราช ตุมฺเห ปจฺฉา อาคจฺฉถาติ วตฺวา ปานียฆฏํ อาทาย อสฺสมํ ปวิสิตฺวา ปานียฆฏํ ปฏิสาเมตฺวา ติณฺณํ ราชูนํ เทวราชสฺส จ ปญฺเห ปุจฺฉนตฺถาย อาคตภาวํ มหาสตฺตสฺส อาโรเจสิ ฯ โส อิสิคณปริวุโต มหาวิสาลมาฬเก นิสีทิ ฯ ตโย ราชาโน อาคนฺตฺวา อิสิคณํ วนฺทิตฺวา เอกมนฺตํ นิสีทึสุ ฯ สกฺโกปิ โอตริตฺวา อิสิคณํ อุปสงฺกมิตฺวา อญฺชลึ ปคฺคยฺห ฐิโต อิสิคณํ วณฺเณตฺวา วนฺทมาโน ปญฺจมํ คาถมาห

ทูเร สุตา โน อิสโย สมาคตา

มหิทฺธิกา อิทฺธิคุณูปปนฺนา

วนฺทามิ เต อยิเร ปสนฺนจิตฺโต

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๔,๓๒๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. สรภังคชาดก”