อาจริยปุตฺโต สุวินีตรูโป

โส เตสํ ปญฺหานิ วิยากริสฺสตีติ ฯ

ตตฺถ สรภงฺโคติ สเร ขิปิตฺวา อากาเส สรปาการาทีนิ กตฺวา ปุน เอเกน สเรน เต สเร ปาเตนฺโต วิย ภคฺควิภคฺเค อกาสีติ สรภงฺโค ฯ เมถุนสฺมาติ เมถุนธมฺมโต ฯ โส กิร เมถุนํ อเสวิตฺวา ปพฺพชิโต ฯ อาจริยปุตฺโตติ รญฺโญ อาจริยสฺส ปุโรหิตสฺส ปุตฺโต ฯ

เอวญฺจ ปน วตฺวา อิสิคโณ อนุสิสฺสํ อาห มาริส ตฺวเมว สตฺถารํ วนฺทิตฺวา อิสิคณสฺส วจเนน สกฺเกน ปุจฺฉิตปญฺหกถฺนาย โอกาสํ กาเรหีติ ฯ โส สาธูติ สมฺปฏิจฺฉิตฺวา สตฺถารํ วนฺทิตฺวา โอกาสํ กาเรนฺโต อนนฺตรํ คาถมาห

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๔,๓๓๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. สรภังคชาดก”