อหํ หิ ตํ ตํ โว วิยากริสฺสํ

ญตฺวา สยํ โลกมิมํ ปรญฺจาติ ฯ

ตตฺถ ยํ กิญฺจีติ น เกวลํ ตุมฺหากํเยว สเทวกสฺสาปิ โลกสฺส ยํ มนสาภิปตฺถิตํ ตํ มํ ภวนฺโต ปุจฺฉนฺตุ อหํ หิ โว อิธโลกนิสฺสิตํ วา ปรโลกนิสฺสิตํ วา ตํ สพฺพปญฺหํ อิมญฺจ โลกํ ปรญฺจ โลกํ สยํ ปญฺญาย สจฺฉิกตฺวา กเถสฺสามีติ สพฺพญฺญุปวารณํ ปวาเรสิ ฯ

เอวนฺเตน โอกาเส กเต สกฺโก อตฺตนา อภิสงฺขตํ ปญฺหํ ปุจฺฉิ ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๔,๓๓๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. สรภังคชาดก”