ตตฺถ อกฺขาหิ เมติ ภนฺเต โกณฺฑญฺญ ตุมฺเหหิ เทฺว ปญฺหา สุกถิตา เอโก เม จิตฺตํ น คณฺหาติ กถํ สกฺกา อตฺตโน หีนตรสฺส วจนํ อธิวาเสตุํ ตํ เม อกฺขาหีติ ปุจฺฉนฺโต เอวมาห ฯ เอตํ ขนฺตินฺติ ยํ เอตํ ชาติโคตฺตาทีหิ หีนสฺส วจนํ ขมนํ เอตํ ขนฺตึ อุตฺตมนฺติ โปราณกปณฺฑิตา วทนฺติ ฯ ยํ ปเนตํ ชาติอาทีหิ เสฏฺฐสฺส ภเยน สทิสสฺส กรณุตฺตริยลกฺขเณ สารมฺเภ อาทีนวทสฺสเนน ขมนํ เนสา อธิวาสนขนฺติ นามาติ อตฺโถ ฯ

เอวํ วุตฺเต สกฺโก มหาสตฺตํ อาห ภนฺเต ปฐมํ ตุมฺเห สพฺเพสํ วุตฺตํ ผรุสํ ขเมถ เอตํ ขนฺตึ อุตฺตมมาหูติ วตฺวา อิทานิ โย จีธ หีนสฺส วโจ ขเมถ เอตํ ขนฺตึ อุตฺตมมาหูติ วทถ น โว วจนํ ปุริเมน ปจฺฉิมํ สเมตีติ ฯ อถ นํ มหาสตฺโต สกฺก ปจฺฉิมํ มยา อยํ หีโนติ ญตฺวา ตสฺส ผรุสวจนํ อธิวาเสนฺตสฺส วเสน วุตฺตํ ยสฺมา ปน น สกฺกา รูปทสฺสนมตฺเตน สตฺตานํ เสฏฺฐาทิภาโว ญาตุํ ตสฺมา ปุริมํ วุตฺตนฺติ วตฺวา สตฺตานํ อญฺญตฺร สํวาสา รูปทสฺสนมตฺเตน เสฏฺฐาทิภาวสฺส ทูวิญฺเญยฺยตํ ปกาเสนฺโต คาถมาห

กถํ วิชญฺญา จตุมฏฺฐรูปํ

เสฏฺฐํ สริกฺขํ อถวา วิหีนํ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๔,๓๔๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. สรภังคชาดก”