ตตฺถ เอตมตฺถนฺติ เอตํ เวรวูปสมนปฏิฆาภาวสงฺขาตํ อตฺถํ ฯ

เอวํ มหาสตฺเตน ขนฺติยา คุเณ กถิเต เต ราชาโน จินฺตยึสุ สกฺโก อตฺตโน ปญฺเห ปุจฺฉติ อมฺหากํ ปุจฺฉโนกาสํ น ทสฺสตีติ ฯ อถ เนสํ อชฺฌาสยํ วิทิตฺวา สกฺโก อตฺตนา อภิสงฺขเต จตฺตาโร ปญฺเห ฐเปตฺวา เตสํ กงฺขํ ปุจฺฉนฺโต คาถมาห

สุภาสิตนฺเต อนุโมทิยาน

อญฺญนฺตํ ปุจฺฉามิ ตทึฆ พฺรูหิ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๔,๓๔๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. สรภังคชาดก”