ตถาวิธํ โน สิริ โน ชหาตีติ ฯ

ตตฺถ กาเยนาติ อาทีนิ ติวิธสุจริตทฺวารวเสน วุตฺตานิ ฯ น อตฺตเหตูติ เทสนาสีสเมเวตํ ฯ อตฺตเหตุ วา ปรเหตุ วา ธนเหตุ วา ยสเหตุ วา ลาภเหตุ วา อามิสกิญฺจิกฺขเหตุ วา อลิกํ น กเถตีติ อตฺโถ ฯ กามญฺเจส อตฺโถ วาจาย สญฺญโตติ อิมินาว สิทฺโธ มุสาวาทิโน ปน อกตฺตพฺพํ นาม ปาปํ นตฺถีติ ครุภาวทีปนตฺถํ ปุน เอวมาหาติ เวทิตพฺโพ ฯ คมฺภีรปญฺหนฺติ อตฺถโต จ ปาลิโต จ คมฺภีรํ คุยฺหํ ปฏิจฺฉนฺนํ สตฺตุภสฺตชาตกสมฺภวชาตกอุมฺมงฺคชาตเกสุ อาคตสทิสํ ปญฺหํ ฯ มนสา วิจินฺตยนฺติ มนสา วิจินฺเตนฺโต อตฺถํ ปฏิวิชฺฌิตฺวา จนฺทสหสฺสํ สุริยสหสฺสํ อุฏฺฐาเปนฺโต วิย ปากฏํ กตฺวา โย กเถตุํ สกฺโกตีติ อตฺโถ ฯ นจฺจาหิตนฺติ อติอหิตํ หิตาติกฺกนฺตํ ลุทฺทผรุสสาหสิกํ กมฺมญฺจ โย น กโรตีติ อตฺโถ ฯ อิมสฺส ปนตฺถสฺส อาวิภาวนตฺถํ

น ปณฺฑิตา อตฺตสุขสฺส เหตุ

ปาปานิ กมฺมานิ สมาจรนฺติ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๔,๓๖๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. สรภังคชาดก”