เตนาหํ ปพฺพชิสฺสามีติ ฯ

ตตฺถ ปญฺญายนฺตีติ อตฺตโน กมฺเมน ปญฺญายิสฺสนฺติ อหํ เอตาสํ กึ โหมิ สพฺพาเปตา ทหราโย อญฺโญ ราชา ภวิสฺสติ ตํ เอตา คมิสฺสนฺตีติ ฯ

อมจฺจาทโย โพธิสตฺตสฺส ปฏิวจนํ ทาตุํ อสกฺโกนฺตา ตสฺส มาตุ สนฺติกํ คนฺตฺวา ตมตฺถํ อาโรเจสุํ ฯ สา ตุริตตุริตา อาคนฺตฺวา สจฺจํ กิร ตฺวํ ตาต ปพฺพชิตุกาโมติ วตฺวา เทฺว คาถาโย อภาสิ

ทุลฺลทฺธํ เม อาสิ สุตโสม

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๔,๔๘๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๕. จุลลสุตโสมชาดก”