ตตฺถ นหิ ปจฺจตีติ อิทาเนว ตาว มม ปพฺพชฺชาธิปฺปายํ สุตฺวาว อิมสฺมึ ทฺวาทสโยชนิเก สุทสฺสนนคเร จ สกลชนปเท จ น ปจฺจติ โกจิ อุทฺธเน อคฺคึ น ชเลติ อมฺเหสุ ปน ทฺวีสุ ปพฺพชิเตสุ อนาถาว รฏฺฐวาสิโน ภวิสฺสนฺติ ตสฺมา น หิ สกฺกา ตยา ปพฺพชิตุํ อหเมว ปพฺพชิสามีติ ฯ

ตํ สุตฺวา มหาชโน มหาสตฺตสฺส ปาทมูเล ปริวตฺเตตฺวา ปริเทวนฺโต อาห

สุตโสเม ปพฺพชิเต

กถนฺนุ ทานิ กริสฺสามาติ ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๔,๕๑๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๕. จุลลสุตโสมชาดก”