มหาสตฺโตปิ ปริจาริกํ เปเสตฺวา ปพฺพชิตปริกฺขาเร อาหราเปตฺวา กปฺปเกน เกสมสฺสุํ โอหาราเปตฺวา อลงฺการํ สยนปิฏฺเฐ ปาเตตฺวา รตฺตปฏานํ ทสานิ ฉินฺทิตฺวา ตานิ กาสายานิ นิวาเสตฺวา มตฺติกปตฺตํ วามํสกูเฏ ลคฺเคตฺวา กตฺตรทณฺฑํ อาทาย มหาตเล อปราปรํ จงฺกมิตฺวา ปาสาทา โอตริตฺวา อนฺตรวีถิยํ ปฏิปชฺชิ ฯ คจฺฉนฺตํ ปน นํ น โกจิ สญฺชานิ ฯ อถสฺส สตฺตสตา ขตฺติยกญฺญา ปาสาทํ อภิรุหิตฺวา ตํ อทิสฺวา อาภรณภณฺฑเมว ทิสฺวา โอตริตฺวา อวเสสานํ โสฬสสหสฺสานํ อิตฺถีนํ สนฺติกํ คนฺตฺวา ตุมฺหากํ ปิยสามิโก สุตโสมมหิสฺสโร ปพฺพชิโตติ มหาสทฺเทน ปริเทวมานา พหิ นิกฺขมึสุ ฯ ตสฺมึ ขเณ มหาชโน ตสฺส ปพฺพชิตภาวํ อญฺญาสิ ฯ สกลนครํ สงฺขุภิตฺวา ราชา กิร โน ปพฺพชิโตติ ราชทฺวาเร สนฺนิปติ ฯ มหาชโน ราชา อิธ ภวิสฺสติ เอตฺถ ภวิสฺสตีติ ปาสาทาทีนิ รญฺโญ ปริโภคฏฺฐานานิ คนฺตฺวา ราชานํ อทิสฺวา

อยมสฺส ปาสาโท

โสวณฺณปุปฺผมาลฺยวีติกิณฺโณ

ยหิมนุวิจริ ราชา

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๔,๕๒๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๕. จุลลสุตโสมชาดก”