ตตฺถ อาสึเสเถวาติ เอวาหํ วิริยํ อารภนฺโต อิมมฺหา ทุกฺขา มุจฺจิสฺสามีติ อตฺตโน วิริยพเลน อาสํ กโรเถว ฯ น นิพฺพินฺเทยฺย ปณฺฑิโตติ อุปายกุสโล ยุตฺตปฺปยุตฺตฏฺฐาเน วิริยํ กโรนฺโต อหํ อิมสฺส วิริยสฺส ผลํ น ลภิสฺสามีติ น อุกฺกณฺเฐยฺย อาสาจฺเฉทกมฺมํ น กเรยฺยาติ อตฺโถ ฯ ปสฺสามิ โวหํ อตฺตานนฺติ เอตฺถ โวติ นิปาตมตฺตํ อหํ อชฺช อตฺตานํ ปสฺสามิ ฯ ยถา อิจฺฉึ ตถา อหูติ อหํ หิ อาวาเฏ นิกฺขาโต ตมฺหา ทุกฺขา มุจฺจิตฺวา ปุน อตฺตโน รชฺชสมฺปตฺตึ อิจฺฉึ โสหํ อิมํ สมฺปตฺตึ ปตฺตํ อตฺตานํ ปสฺสามิ ยเถวาหํ ปุพฺเพ อิจฺฉึ ตเถว เม อตฺตา ชาโตติ ฯ

เอวํ โพธิสตฺโต อโห วต โภ สีลสมฺปนฺนานํ วิริยผลํ นาม สมิชฺฌตีติ อิมาย คาถาย อุทานํ อุทาเนตฺวา ยาวชีวํ ปุญฺญานิ กริตฺวา ยถากมฺมงฺคโต ฯ

สตฺถาปิ อิมํ ธมฺมเทสนํ อาหริตฺวา สจฺจานิ ปกาเสสิ ฯ สจฺจปริโยสาเน โอสฺสฏฺฐวิริโย ภิกฺขุ อรหตฺเต ปติฏฺฐาสิ ฯ สตฺถา อนุสนฺธึ ฆเฏตฺวา ชาตกํ สโมธาเนสิ ตทา ทุฏฺฐามจฺโจ เทวทตฺโต อโหสิ อมจฺจสหสฺสา พุทฺธปริสา สีลวมหาราชา ปน อหเมวาติ ฯ

มหาสีลวชาตกํ ปฐมํ ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๔๕๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. มหาสีลวชาดก”