ยสฺเสเต จ ตโย ธมฺมา วานรินฺท ยถา ตว

ทกฺขิยํ สูริยํ ปญฺญา ทิฏฺฐํ โส อติวตฺตตีติ ฯ

ตตฺถ ทกฺขิยนฺติ ทกฺขภาโว ฯ สมฺปตฺตภยํ วิธมิตุํ ชานนปญฺญาย สมฺปยุตฺตอุตฺตมวิริยสฺเสตํ นามํ ฯ สูริยนฺติ สูรภาโว ฯ นิพฺภยภาวสฺเสตํ นามํ ฯ ปญฺญาติ ปญฺญาปนปฏฺฐปนาย อุปายปญฺญาเยตํ นามํ ฯ

เอวํ โส ทกรกฺขโส อิมาย คาถาย โพธิสตฺตสฺส ถุตึ กตฺวา อิมานิ ปุปฺผานิ กิมตฺถํ หรสีติ ปุจฺฉิ ฯ ปิตา มํ ราชานํ กาตุกาโม เตน การเณน หรามีติ ฯ น สกฺกา ตาทิเสน อุตฺตมปุริเสน ปุปฺผานิ วหิตุํ อหํ วหิสฺสามีติ อุกฺขิปิตฺวา ตสฺส ปจฺฉโต อคมาสิ ฯ อถสฺส ปิตา ทูรโตว ตํ ทิสฺวา อหํ อิมํ รกฺขสภตฺตํ ภวิสฺสตีติ ปหิณึ โสทาเนส รกฺขสํ ปุปฺผานิ วหาเปนฺโต อาคจฺฉติ อิทานิมฺหิ นฏฺโฐติ จินฺเตนฺโต สตฺตธา หทยผาลนํ ปตฺวา ตตฺเถว ชีวิตกฺขยํ ปตฺโต ฯ เสสา วานรา สนฺนิปติตฺวา โพธิสตฺตํ ราชานํ อกํสุ ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๔๗๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๘. ตโยธรรมชาดก”