วาจาว กิร เต อาสิ สณฺหา สขิลภาณิโน

ติณมตฺเต อสชฺชิตฺโถ โน จ นิกฺขสตํ หรนฺติ ฯ

ตตฺถ วาจาว กิร เต อาสิ สณฺหา สขิลภาณิโนติ ปพฺพชิตานํ ติณมตฺตมฺปิ อทินฺนํ อาทาตุํ น วฏฺฏตีติ เอวํ สขิลํ มุทุวจนํ วทนฺตสฺส วาจาเอว กิร เต สณฺหา อาสิ วจนเมว มฏฺฐา อโหสีติ อตฺโถ ฯ ติณมตฺเต อสชฺชิตฺโถติ กูฏชฏิล เอกิสฺสา ติณสลากาย กุกฺกุจฺจํ กุรุมาโน ตฺวํ สตฺโต อาสตฺโต ลคฺโค อโหสิ ฯ โน จ นิกฺขสตํ หรนฺติ อิมํ ปน นิกฺขสตํ หรนฺโต อสตฺโต นิลฺลคฺโคว ชาโตสีติ ฯ

เอวํ โพธิสตฺโต ตํ ครหิตฺวา ปนสฺส มา ปุน กูฏชฏิล เอวรูปมกาสีติ โอวาทํ ทตฺวา ยถากมฺมํ คโต ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๕๙๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๙. กุหกชาดก”