อนุวิจฺจ โข ตํ คณฺเหยฺยุํ ปิว ขีรํ กลณฺฑุกาติ ฯ

ตตฺถ เต เทสา ตานิ วตฺถูนีติ มาตุกุจฺฉึ สนฺธาย วทติ ฯ อยเมตฺถ อธิปฺปาโย ยตฺถ เต วสิตํ น เต ขตฺติยธีตาทีนํ กุจฺฉิเทสา ยตฺถ วสิ ปติฏฺฐิโต ตานิ น ขตฺติยธีตานํ กุจฺฉิวตฺถูนิ อถ โข ทาสีกุจฺฉิยํ ตฺวํ วสิ เจว ปติฏฺฐิโต จาติ ฯ อหญฺจ วนโคจโรติ ติรจฺฉานคโตปิ เอตมตฺถํ ชานามีติ ทีเปติ ฯ อนุวิจฺจ โข ตํ คณฺเหยฺยุนฺติ เอวํ อนาจารํ จรมานํ มยา คนฺตฺวา อาโรจิเต อนุวิจฺจ ชานิตฺวา ตว สามิกา ตาเฬตฺวา เจว ลกฺขณาหตญฺจ กตฺวา ตํ คณฺเหยฺยุํ คเหตฺวา คมิสฺสนฺติ ตสฺมา อตฺตโน ปมาณํ กตฺวา เสฏฺฐิธีตาย สีเส อนุฏฺฐุภิตฺวา ปิว ขีรํ ฯ กลณฺฑุกาติ ตํ นาเมน อาลปติ ฯ

กลณฺฑุโกปิ สุกโปตกํ สญฺชานิตฺวา มํ ปากฏํ กเรยฺยาติ ภเยน เอหิ สามิ กทา อาคโตสีติ อาห ฯ สุกโปตโกปิ น เอส มํ หิตกามตาย ปกฺโกสติ คีวํ ปน เม วฏฺเฏตฺวา มาเรตุกาโมติ ญตฺวา น เม ตยา อตฺโถติ ตโต อุปฺปติตฺวา พาราณสึ คนฺตฺวา ยถาทิฏฺฐํ เสฏฺฐิโน วิตฺถาเรน กเถสิ ฯ เสฏฺฐี อยุตฺตกํ เตน กตนฺติ คนฺตฺวา ตสฺส อาณํ กาเรตฺวา พาราณสิเมว นํ เนตฺวา ทาสปริโภเคน ปริภุญฺชิ ฯ

สตฺถา อิมํ ธมฺมเทสนํ อาหริตฺวา ชาตกํ สโมธาเนสิ ตทา กลณฺฑุโก อยํ ภิกฺขุ อโหสิ พาราณสีเสฏฺฐี ปน อหเมวาติ ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๗๒๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. กลัณฑุกชาดก”