อปิ นู หนุกา สนฺตา มุขญฺจ ปริสุสฺสติ

โอรมาม น ปาเรม ปูรเตว มโหทธีติ ฯ

ตตฺถ อปิ นู หนุกา สนฺตาติ อปิ อมฺหากํ หนุกา กิลนฺตา ฯ โอรมาม น ปาเรมาติ มยํ อตฺตโน พเลน มหาสมุทฺทา อุทกํ อากฑฺฒมานา โอสาเรม ตุจฺฉํ ปน นํ กาตุํ น สกฺโกม อยญฺหิ ปูรเตว มโหทธีติ ฯ

เอวญฺจ ปน วตฺวา สพฺเพปิ เต กากา ตสฺสา กากิยา เอวรูปนฺนาม ตุณฺฑํ อโหสิ เอวรูปานิ วฏฺฏกฺขีนิ เอวรูปํ ฉวิสณฺฐานํ เอวรูโป มธุรสทฺโท สา โน อิมํ โจรสมุทฺทํ นิสฺสาย นฏฺฐาติ พหุํ วิปฺปลปึสุ ฯ เต เอวํ วิปฺปลปมาเน สมุทฺทเทวตา เภรวรูปํ ทสฺเสตฺวา ปลาเปสิ ฯ เอวํ เตสํ โสตฺถิ อโหสิ ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๗๘๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๖. กากชาดก”