อกาสึ, ปุพฺเพเปเต มยา สมคฺคา กตา เยวาติ วตฺวา อตีตํ อาหริ ฯ

อตีเต พาราณสิยํ พฺรหฺมทตฺเต รชฺชํ กาเรนฺเต พาราณสิยํ อุสฺสเว โฆสิเต มหาสมชฺชา อโหสิ ฯ พหู มนุสฺสา จ เทวนาคสุปณฺณาทโย จ สมชฺชทสฺสนตฺถํ สนฺนิปตึสุ ฯ ตตฺเถกสฺมึ ฐาเน นาโค สุปณฺณสฺส สุปณฺณภาวํ อชานนฺโต อํเส หตฺถํ ฐเปสิ ฯ สุปณฺโณ เกน เม อํเส หตฺโถ ฐปิโตติ นิวตฺติตฺวา โอโลเกตฺวา นาคํ สญฺชานิ ฯ นาโคปิ โอโลเกนฺโต สุปณฺณํ สญฺชานิตฺวา มรณภยตชฺชิโต นครา นิกฺขมิตฺวา นทีติตฺเถน ๑- ปลายิ ฯ สุปณฺโณปิ ตํ คเหสฺสามีติ อนุพนฺธิ ฯ ตสฺมึ สมเย โพธิสตฺโต ตาปโส หุตฺวา ตสฺสา นทิยา ตีเร ปณฺณสาลายํ วสมาโน ทิวาทรถํ ปฏิปฺปสฺสมฺภนตฺถํ อุทกสาฏกํ นิวาเสตฺวา วกฺกลํ พหิตีเร ฐเปตฺวา นทึ โอตริตฺวา นฺหายติ ฯ นาโค อิมํ ปพฺพชิตํ นิสฺสาย ชีวิตํ ลภิสฺสามีติ ปกติวณฺณํ วิชหิตฺวา มณิกฺขนฺธวณฺณํ มาเปตฺวา วกฺกลนฺตรํ ปาวิสิ ฯ สุปณฺโณ อนุพนฺธยมาโน ตํ ตตฺถ ปวิฏฺฐํ ทิสฺวา วกฺกลํ ครุภาเวน อคเหตฺวา โพธิสตฺตํ อามนฺเตตฺวา ภนฺเต อหํ ฉาโต ตุมฺหากํ วกฺกลํ คณฺหถ, อิมํ นาคํ ขาทิสฺสามีติ อิมมตฺถํ ปกาเสตุํ ปฐมํ คาถมาห

อิธูรคานํ ปวโร ปวิฏฺโฐ

เสลสฺส วณฺเณน ปโมกฺขมิจฺฉํ,

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๘๑๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. อุรคชาดก”