ยถา อาปนฺนสตฺตานํ ภารโมโรปนํ ธุวํ

ตเถว พุทฺธเสฏฺฐานํ วจนํ ธุวสสฺสตนฺ"ติ.

โส "ธุวาหํ พุทฺโธ ภวิสฺสามี"ติ เอวํ กตสนฺนิฏฺฐาโน พุทฺธการเก ธมฺเม อุปธาเรตุํ "กหํ นุ โข พุทฺธการกา ธมฺมา กึ อุทฺธํ, อุทาหุ อโธ, ทิสาสุ, วิทิสาสู"ติ อนุกฺกเมน สกลํ ธมฺมธาตุํ วิจินนฺโต โปราณกโพธิสตฺเตหิ อาเสวิตนิเสวิตํ ปฐมํ ทานปารมึ ทิสฺวา เอวํ อตฺตานํ โอวทิ "สุเมธปณฺฑิต ตฺวํ อิโต ปฏฺฐาย ปฐมํ ทานปารมึ ปูเรยฺยาสิ. ยถา หิ นิกฺกุชฺชิโต อุทกกุมฺโภ นิสฺเสสํ กตฺวา อุทกํ วมติเยว, น ปุน ปจฺจาหรติ, เอวเมว ตฺวํปิ ธนํ วา ยสํ วา ปุตฺตํ วา ทารํ วา องฺคปจฺจงฺคํ วา อโนโลเกตฺวา สมฺปตฺตยาจกานํ สพฺพํ อิจฺฉิติจฺฉิตํ นิสฺเสสํ กตฺวา ททมาโน โพธิรุกฺขมูเล นิสีทิตฺวา พุทฺโธ ภวิสฺสสี"ติ. ปฐมํ ทานปารมึ ทฬฺหํ กตฺวา อธิฏฺฐาสิ. เตน วุตฺตํ:-

"หนฺท พุทฺธกเร ธมฺเม วิจินามิ อิโตจิโต

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๘๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. อปัณณกชาดก”