ตตฺถ เย พฺราหฺมณาติ เย พาหิตปาปา วิสุทฺธิพฺราหฺมณา ฯ เวทคูติ เวทานํ ปารํ คตาติ เวทคู ฯ เวเทหิ ปารํ คตาติปิ เวทคู ฯ อิธ ปน สพฺเพ สงฺขตาสงฺขเต ธมฺเม วิทิเต ปากเฏ กตฺวา คตา ติณฺณํ มารานํ มตฺถกํ ภินฺทิตฺวา ทสสหสฺสีโลกธาตุํ อุนฺนาเทตฺวา โพธิตเล สมฺมาสมฺโพธึ ปตฺวา สํสารปารํ อติกฺกนฺตาติ อตฺโถ ฯ เต เม นโมติ เต มม อิมํ นมการํ ปฏิจฺฉนฺตุ ฯ เต จ มํ ปาลยนฺตูติ เอวํ มยา นมสฺสิตา จ เต ภควนฺโต มํ ปาลยนฺตุ รกฺขนฺตุ โคเปนฺตุ ฯ นมตฺถุ พุทฺธานํ, นมตฺถุ โพธิยา, นโม วิมุตฺตานํ, นโม วิมุตฺติยาติ อยํ มม นมกาโร อตีตานํ ปรินิพฺพุตานํ พุทฺธานํ อตฺถุ ฯ เตสญฺเญว จตูสุ มคฺเคสุ จตูสุ ผเลสุ ญาณสงฺขาตาย โพธิยา อตฺถุ ฯ ตถา เตสญฺเญว อรหตฺตผลวิมุตฺติยา วิมุตฺตานํ อตฺถุ ฯ ยา จ เนสํ ตทงฺควิมุตฺติ วิกฺขมฺภนวิมุตฺติ สมุจฺเฉทวิมุตฺติ ปฏิปสฺสทฺธิวิมุตฺติ นิสฺสรณวิมุตฺตีติ ปญฺจวิธา วิมุตฺติ, ตสฺสา เนสํ ปญฺจวิมุตฺติยาปิ อยํ มยฺหํ นมกาโร อตฺถูติ ฯ อิมํ โส ปริตฺตํ กตฺวา โมโร จรติ เอสนาติ อิทํ ปน ปททฺวยํ สตฺถา อภิสมฺพุทฺโธ หุตฺวา อาห ฯ ตสฺสตฺโถ ภิกฺขเว โส โมโร อิมํ ปริตฺตํ อิมํ รกฺขํ กตฺวา อตฺตโน โคจรภูมิยํ ปุปฺผผลาทีนํ อตฺถาย นานปฺปการาย เอสนาย จรติ ฯ

เอวํ ทิวสํ จริตฺวา สายํ ปพฺพตมตฺถเก นิสีทิตฺวา อฏฺฐํคจฺฉนฺตํ สุริยํ โอโลเกตฺวา พุทฺธคุเณ อาวชฺเชตฺวา นิวาสนฏฺฐาเน รกฺขาวรณตฺถาย ปุน พฺรหฺมมนฺตํ พนฺธนฺโต อเปตยนฺติ อาทิมาห

อเปตยญฺจกฺขุมา เอกราชา

หริสฺสวณฺโณ ปฐวิปฺปภาโส,

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๘๔๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๙. โมรชาดก”