อตีเต พาราณสิยํ พฺรหฺมทตฺเต รชฺชํ กาเรนฺเต โพธิสตฺโต หิมวนฺตปฺปเทเส สีหโยนิยํ นิพฺพตฺติตฺวา พหุนฺนํ สีหานํ ราชา อโหสิ ฯ โส อเนกสีหปริวาโร รชตคุหายํ วาสํ กปฺเปสิ ฯ ตสฺส อวิทูเร เอกิสฺสา คุหาย เอโก สิคาโลปิ วสติ ฯ อเถกทิวสํ เทเว วสฺสิตฺวา วิคเต สพฺเพ สีหา สีหราชสฺเสว คุหาทฺวาเร สนฺนิปติตฺวา สีหนาทํ นทนฺตา สีหกีฬํ กีฬึสุ ฯ เตสํ เอวํ นทิตฺวา กีฬนกาเล โสปิ สิคาโล วสฺสิ ฯ สีหา ตสฺส สทฺทํ สุตฺวา อยมฺปิ สิคาโล อมฺเหหิ สทฺธึ นทตีติ ลชฺชิตา ตุณฺหี อเหสุํ ฯ เตสํ ตุณฺหีภูตกาเล โพธิสตฺตสฺส ปุตฺโต สีหโปตโก ตาต อิเม สีหา นทิตฺวา สีหกีฬํ กีฬนฺตา เอตสฺส สทฺทํ สุตฺวา ลชฺชาย ตุณฺหี ชาตา, โก นาเมโส อตฺตโน สทฺเทน อตฺตานํ ชานาเปตีติ ปิตรํ ปุจฺฉนฺโต ปฐมํ คาถมาห

โก นุ สทฺเทน มหตา อภินาเทติ ททฺทรํ,

ตํ สีหา นปฺปฏินทนฺติ, โก นาเมโส มิคาภิภูติ ฯ

ตตฺถ อภินาเทติ ททฺทรนฺติ ททฺทรปพฺพตํ เอกนินฺนาทํ กโรติ ฯ มิคาภิภูติ ปิตรํ อาลปติ ฯ อยเมตฺถ อตฺโถ มิคาภิภูติ มิคเชฏฺฐก สีหราช ปุจฺฉามิ ตํ โก นาม เอโสติ ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๙๐๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. ทัททรชาดก”