๔. ทุพภิยมักกฏชาดก

๔ ทุพฺภิยมกฺกฏชาตกํ

อทมฺมิ เต วาริ พหุตฺตรูปนฺติ อิทํ สตฺถา เวฬุวเน วิหรนฺโต เทวทตฺตํ อารพฺภ กเถสิ ฯ

เอกสฺมึ หิ ทิวเส ธมฺมสภายํ ภิกฺขู เทวทตฺตสฺส อกตญฺญุตํ มิตฺตทุพฺภิภาวํ กเถนฺตา นิสีทึสุ ฯ สตฺถา น ภิกฺขเว เทวทตฺโต อิทาเนว อกตญฺญู มิตฺตทุพฺภิ ปุพฺเพปิ เอวรูโป อโหสีติ วตฺวา อตีตํ อาหริ ฯ

อตีเต พาราณสิยํ พฺรหฺมทตฺเต รชฺชํ กาเรนฺเต โพธิสตฺโต เอกสฺมึ กาสิกคามเก พฺราหฺมณกุเล นิพฺพตฺติตฺวา วยปฺปตฺโต ฆราวาสํ สณฺฐเปสิ ฯ ตสฺมึ ปน สมเย กาสิกรฏฺเฐ วตฺตนิมหามคฺเค เอโก คมฺภีโร อุทกปาโน อโหสิ อโนตรณีโย ติรจฺฉานานํ ฯ มคฺคปฏิปนฺนา ปุญฺญตฺถิกา มนุสฺสา ทีฆรชฺชุเกน วารเกน อุทกํ อุสฺสิญฺจิตฺวา เอกิสฺสา โทณิยา ปูเรตฺวา ติรจฺฉานานํ ปานียํ เทนฺติ ฯ ตสฺส สมนฺตโต มหนฺตํ อรญฺญํ ฯ ตตฺถ พหู มกฺกฏา วสนฺติ ฯ อถ ตสฺมึ มคฺเค เทฺว ตีณิ ทิวสานิ มนุสฺสานํ สญฺจาโร ปจฺฉิชฺชิ ฯ ติรจฺฉานา ปานียํ น ลภึสุ ฯ เอโก มกฺกโฏ ปิปาสาตุโร ปานียํ ปริเยสนฺโต อุทกปานสฺส สนฺติเก วิจรติ ฯ โพธิสตฺโต เกนจิเทว กรณีเยน ตํ มคฺคํ ปฏิปชฺชิตฺวา คจฺฉนฺโต ตตฺถ ปานียํ อุสฺสิญฺจิตฺวา ปิวิตฺวา หตฺถปาเท โธวิตฺวา ฐิโต ตํ มกฺกฏํ อทฺทส ฯ อถสฺส ปิปาสิตภาวํ ญตฺวา ปานียํ อุสฺสิญฺจิตฺวา โทณิยํ อากิริตฺวา อทาสิ ฯ ทตฺวา จ ปน วิสฺสมิสฺสามีติ เอกสฺมึ รุกฺขมูเล นิปชฺชิ ฯ มกฺกโฏ ปานียํ ปิวิตฺวา อวิทูเร นิสีทิตฺวา มุขมกฺกฏิกํ กโรนฺโต โพธิสตฺตํ ภึสาเปติ ฯ โพธิสตฺโต ตสฺส กิริยํ ทิสฺวา อเร ทุฏฺฐมกฺกฏ อหํ ตว ปิปาสิตสฺส กิลนฺตสฺส พหุํ ปานียํ อทาสึ, อิทานิ ตฺวํ มยฺหํ มุขมกฺกฏิกํ กโรสิ, อโห ปาปชนสฺส นาม กโต อุปกาโร นิรตฺถโกติ วตฺวา ปฐมํ คาถมาห

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๙๐๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. ทุพภิยมักกฏชาดก”