เอวํ มาณโว ปริเทวิตฺวา กึ ทานิ เม เอวรูปํ อนนุจฺฉวิกํ กมฺมํ กตฺวา ชีวิเตนาติ อรญฺญํ ปวิสิตฺวา กสฺสจิ อตฺตานํ อทสฺเสตฺวา อนาถมรณํ ปตฺโต ฯ

สตฺถา อิมํ อตีตํ ทสฺเสตฺวา เสยฺยถาปิ ภิกฺขเว สตธมฺมมาณวสฺส ตํ จณฺฑาลุจฺฉิฏฺฐํ ภุญฺชิตฺวา อตฺตโน อยุตฺตโภชนสฺส ภุตฺตตฺตา เนว หาโส น โสมนสฺสํ อุปฺปชฺชิ, เอวเมว โย อิมสฺมึ สาสเน ปพฺพชิโต อเนสนาย ชีวิตํ กปฺเปนฺโต ตถาลทฺธํ ปจฺจยํ ปริภุญฺชติ, ตสฺส พุทฺธปฏิกุฏฺฐาย ครหิตชีวิกาย ชีวิตภาวโต เนว หาโส น โสมนสฺสํ อุปฺปชฺชีติ วตฺวา อภิสมฺพุทฺโธ หุตฺวา ทุติยํ คาถมาห

เอวํ ธมฺมํ นิรํกตฺวา โย อธมฺเมน ชีวติ

สตธมฺโมว ลาเภน ลทฺเธนาปิ น นนฺทตีติ ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๙๓๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “๙. สตธรรมชาดก”