อกาเล วสฺสตี ตสฺส, กาเล ตสฺส น วสฺสติ,

สคฺคา จ จวติ ฐานา นนุ โส ตาวตา หโตติ ฯ

ตตฺถ อกาเลติ อธมฺมิกสฺส รญฺโญ รชฺเช อยุตฺเต กาเล จ สสฺสานํ ปกฺกกาเล วา ลายนกาเล วา มทฺทนาทิกาเล วา เทโว วสฺสติ ฯ กาเลติ ยุตฺตปฺปยุตฺตกาเล วปนกาเล ตรุณสสฺสกาเล คพฺภคฺคหณกาเล ปน น วสฺสติ ฯ สคฺคา จ จวติ ฐานาติ สคฺคสงฺขาตา ฐานา เทวโลกาติ อตฺโถ ฯ อธมฺมิกราชา หิ อปฺปฏิลาภวเสน เทวโลกา จวติ นาม, สคฺเคปิ วา รชฺชํ กาเรนฺโต อธมฺมิกราชา ตโต จวตีติปิ อตฺโถ ฯ นนุ โส ตาวตา หโตติ นนุ โส อธมฺมิกราชา เอตฺตเกน หโต โหติ ฯ อถ วา เอกํสวาจี เอตฺถ นุกาโร เนโส เอกํเสน เอตฺตาวตา หโต, อฏฺฐสุ ปน มหานิรเยสุ โสฬสสุ จ อุสฺสทนิรเยสุ ทีฆรตฺตํ โส หญฺญิสฺสตีติ อยเมตฺถ อตฺโถ ฯ

เอวํ สกฺโก มหาชนสฺส โอวาทํ ทตฺวา อตฺตโน เทวฏฺฐานเมว อคมาสิ ฯ โพธิสตฺโตปิ ธมฺเมน รชฺชํ กาเรตฺวา สคฺคปูรํ ๑- ปูรยิ ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๙๙๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. มณิโจรชาดก”