๒. เกฬิสีลชาดก
2 Keḷisīlajātakaṃ
haṃsā koñcā mayurā cāti idaṃ satthā jetavane viharanto āyasmantaṃ lakuṇḍakabhaddiyaṃ ārabbha kathesi.
So kira āyasmā buddhasāsane pākaṭo ahosi paññāto madhurasaro madhuradhammakathiko paṭisambhidappatto mahākhīṇāsavo asītiyā mahātherānaṃ abbhantare pamāṇena pana omako lakuṇḍako sāmaṇerabhaṇḍako kīḷanatthāya kato viya. Tasmiṃ ekadivasaṃ tathāgataṃ vanditvā jetavane koṭṭhakaṃ gate jānapadā tiṃsamattā bhikkhū dasabalaṃ vandissāmāti jetavanaṃ pavisantā vihārakoṭṭhake theraṃ disvā sāmaṇero esoti saññāya theraṃ cīvarakaṇṇe gaṇhantā hatthe gaṇhantā sīse gaṇhantā nāsāya parāmasantā kaṇṇesu gahetvā cāletvā hatthakukkuccaṃ katvā pattacīvaraṃ paṭisāmetvā satthāraṃ upasaṅkamitvā vanditvā nisīditvā satthārā madhurapaṭisanthāre kate pucchiṃsu bhante lakuṇḍakabhaddiyatthero kira nāmeko tumhākaṃ sāvako madhuradhammakathiko atthi, kahaṃ so idānīti. Kiṃ pana bhikkhave daṭṭhukāmatthāti. Āma bhanteti. Yaṃ bhikkhave tumhe dvārakoṭṭhake disvā cīvarakaṇṇādīsu gaṇhantā hatthakukkuccaṃ katvā āgatā, esa esoti. Bhante evarūpo patthitapatthano abhinīhārasampanno sāvako kiṃkāraṇā
Appesakkho jātoti. Satthā attanā katapāpakammaṃ nissāyāta vatvā tehi yācito atītaṃ āhari.