๑๐. กันทคลกชาดก
10 Kandagalakajātakaṃ
ambho ko nāmayaṃ rukkhoti idaṃ satthā veḷuvane viharanto sugatālayaṃ ārabbha kathesi.
Tadā hi satthā devadatto sugatālayaṃ akāsīti sutvā na bhikkhave idāneva devadatto mayhaṃ anukaronto vināsaṃ patto pubbepi pāpuṇi yevāti vatvā atītaṃ āhari.
Atīte bārāṇasiyaṃ brahmadatte rajjaṃ kārente bodhisatto himavantappadese rukkhakoṭṭakasakuṇayoniyaṃ nibbatti. Khadiravane gocaraṃ gaṇhi. Khadiravaniyotissa nāmaṃ ahosi. Tasseko kandagalako nāma sahāyo ahosi. So pātalibhaddakavane gocaraṃ gaṇhati. So ekadivasaṃ khadiravaniyassa santikaṃ agamāsi. Khadiravaniyo sahāyo me āgatoti kandagalakaṃ gahetvā khadiravanaṃ pavisitvā khadirakhandhaṃ tuṇḍena paharitvā rukkhato pāṇake nīharitvā adāsi. Kandagalako dinnadinne madhurapūve viya chinditvā khādi. Tassa khādantasseva māno uppajji ayampi rukkhakoṭṭakayoniyaṃ nibbatto ahampi, kiṃ Me etena dinnagocarena, sayameva khadiravane gocaraṃ gaṇhissāmīti. So khadiravaniyaṃ āha samma mā tvaṃ dukkhaṃ anubhavi, ahameva khadiravane gocaraṃ gaṇhissāmīti. Atha naṃ so āha tvaṃ samma simbalipātali- bhaddakādivane nissāre gocaragahaṇena saṃvaḍḍhito, khadirā nāma jātasārā thaddhā, mā te etaṃ ruccatīti. Kandagalako kindānāhaṃ na rukkhakoṭṭakayoniyaṃ nibbattoti tasseva vacanaṃ anādayitvā vegena gantvā khadirarukkhaṃ tuṇḍena pahari. Tāvadevassa tuṇḍaṃ bhijji, akkhīni nikkhamanākārappattāni jātāni, sīsaṃ phalitaṃ. So rukkhagge patiṭṭhātuṃ asakkonto bhūmiyaṃ patitvā paṭhamaṃ gāthamāha