gāmaṇicandajātakaṃ

nāyaṃ gharānaṃ kusaloti idaṃ satthā jetavane viharanto paññāpasaṃsanaṃ ārabbha kathesi.

Dhammasabhāyaṃ hi bhikkhū dasabalassa paññaṃ pasaṃsantā nisīdiṃsu āvuso tathāgato mahāpañño puthupañño hāsapañño javanapañño tikkhapañño nibbedhikapañño sadevakaṃ lokaṃ paññāya atikkamatīti. Satthā āgantvā kāyanuttha bhikkhave etarahi kathāya sannisinnāti pucchitvā imāya nāmāti vutte na bhikkhave idāneva pubbepi tathāgato paññavāyevāti vatvā atītaṃ āhari.

Atīte bārāṇasiyaṃ janasandho nāma rājā rajjaṃ kāresi. Bodhisatto tassa aggamahesiyā kucchimhi nibbatti. Tassa mukhaṃ Suparimajjitaṃ kāñcanādāsatalaṃ viya parisuddhaṃ ahosi atisobhaggappattaṃ. Tenassa nāmaggahaṇadivase ādāsamukhakumāroti nāmaṃ akaṃsu. Taṃ sattavassabbhantareyeva pitā tayo vede sabbañca loke kattabbaṃ sikkhāpetvā tassa sattavassikakāle kālamakāsi. Amaccā mahantena parivārena rañño sarīrakiccaṃ katvā matakadānaṃ datvā sattame divase rājaṅgaṇe sannipatitvā kumāro atidaharo na sakkā rajje abhisiñcituṃ vīmaṃsitvā naṃ abhisiñcissāmāti. Te ekadivasaṃ nagaraṃ alaṅkārāpetvā vinicchayaṭṭhānaṃ sajjetvā pallaṅkaṃ paññāpetvā kumārassa santikaṃ gantvā vinicchayaṭṭhānaṃ deva gantuṃ vaṭṭatīti āhaṃsu. Kumāro sādhūti mahantena parivārena gantvā pallaṅke nisīdi. Tassa nisinnakāle te amaccā ekaṃ dvīhi pādehi vicaraṇamakkaṭaṃ vatthuvijjācariyavesaṃ gāhāpetvā vinicchayaṭṭhānaṃ netvā deva ayaṃ puriso pitu mahārājassa kāle vatthuvijjācariyo paguṇavijjāya antobhūmiyaṃ sattaratanaṭṭhāne guṇadosaṃ passati eteneva gahitaṃ rājakulānaṃ gehaṭṭhānaṃ hoti imaṃ devo saṅgaṇhitvā ṭhānantare ṭhapetūti āhaṃsu. Kumāro taṃ heṭṭhā ca upari ca oloketvā nāyaṃ manusso makkaṭo esoti ñatvā makkaṭā nāma kataṃ viddhaṃsetuṃ jānanti akataṃ pana kātuṃ vā vicāretuṃ vā na jānantīti cintetvā amaccānaṃ paṭhamaṃ gāthamāha