๑๐. ทูตชาดก
dūtajātakaṃ
yassatthā dūramāyantīti idaṃ satthā jetavane viharanto ekaṃ lolabhikkhuṃ ārabbha kathesi. Vatthu navakanipāte kākajātake āvibhavissati. Satthā pana taṃ bhikkhuṃ āmantetvā nakho bhikkhu idāneva pubbepi tvaṃ lolo lolyakāraṇena pana asinā sīsacchedaṃ labhasīti vatvā atītaṃ āhari.
Atīte bārāṇasiyaṃ brahmadatte rajjaṃ kārente bodhisatto tassa putto hutvā vayappatto takkasilāyaṃ sabbasippāni uggaṇhitvā pitu accayena rajje patiṭṭhāya bhojanasuddhiko ahosi. Tenassa bhojanasuddhikarājātveva nāmaṃ jātaṃ. So kira tathārūpe vidhāne ṭhatvā taṃ bhattaṃ bhuñjati yato tassa ekissā bhattapāṭiyā satasahassagghavayo hoti. Bhuñjanto pana antogehe na bhuñjati attano bhojanavidhānaṃ olokentaṃ mahājanaṃ puññāni kāretukāmatāya rājadvāre Ratanamaṇḍapaṃ kārāpetvā bhojanavelāya taṃ alaṅkārāpetvā kāñcanamaye samussitasetacchatte rājapallaṅke nisīditvā khattiyakaññāhi parivuto satasahassagghanikāya suvaṇṇapātiyā satasahassagghanikarasabhojanaṃ bhuñjati.
Atheko lolapuriso tassa bhojanavidhānaṃ oloketvā taṃ bhojanaṃ bhuñjitukāmo hutvā pipāsaṃ sandhāretuṃ asakkonto attheko upāyoti daḷhaṃ nivāsetvā hatthaṃ ukkhipatvā bho ahaṃ dūtoti uccāsaddaṃ karonto rājānaṃ upasaṅkami. Tena ca samayena tasmiṃ janapade dūtomhīti vadante na nivārenti tasmā mahājano dvidhā bhinditvā okāsaṃ adāsi. So vegena gantvā rañño suvaṇṇapātito ekaṃ bhattapiṇḍaṃ gahetvā mukhe pakkhipi. Athassa sīsaṃ chindissāmīti asiggāho asiṃ abbāhesi. Rājā mā paharīti nivāretvā mā bhāyi bhuñjassūti hatthaṃ dhovitvā nisīdi. Bhojanapariyosāne cassa attano pivanapānīyañceva tambulañca dāpetvā rājā bho purisa tvaṃ dūtomhīti vadesi kassa dūtosīti pucchi. Mahārāja ahaṃ taṇhādūto taṇhā maṃ dūtaṃ katvā āṇāpetvā tvaṃ gacchāhīti pesesīti vatvā purimā dve gāthā avoca