๙. สุชาตาชาดก

Sujātājātakaṃ

na hi vaṇṇena sampannāti idaṃ satthā jetavane viharanto anāthapiṇḍikassa suṇisaṃ dhanañjayaseṭṭhidhītaraṃ visākhāya kaniṭṭhabhaginiṃ sujātaṃ ārabbha kathesi.

Sā kira mahantena yasena anāthapiṇḍikassa gharaṃ pūrayamānā pāvisi. Mahākulassa dhītā ahanti mānatthaddhā ahosi kodhanā caṇḍā pharusā sassurasassusāmikavattāni na karoti gehajanaṃ tajjentī paharantī vicarati. Athekadivasaṃ satthā pañcahi bhikkhusatehi parivuto anāthapiṇḍikassa gehaṃ gantvā nisīdi. Mahāseṭṭhīpi dhammaṃ suṇanto bhagavantaṃ upanisīdi. Tasmiṃ khaṇe sujātā dāsakammakarehi saddhiṃ kalahaṃ karoti. Satthā dhammakathaṃ ṭhapetvā kiṃsaddo esoti āha. Ekā bhante kulasuṇhā agāravā nevassā sassurasassusāmikavattaṃ atthi adānasīlā assaddhā appasannā ahorattaṃ kalahaṃ kurumānā vicaratīti. Tenahi naṃ pakkosathāti. Sā āgantvā vanditvā ekamantaṃ aṭṭhāsi. Atha naṃ satthā satta sujāte purisassa bhariyā tāsaṃ tvaṃ katarāsīti pucchi. Bhante nāhaṃ saṅkhittena kathitassa atthaṃ jānāmi vitthārena me kathethāti. Satthā tenahi ohitasotā suṇāhīti vatvā imā gāthā abhāsi

paduṭṭhacittā ahitānukampinī

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑,๓๘๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๙. สุชาตาชาดก”