๔. โลลชาดก

Lolajātakaṃ

kāyaṃ balākā sikhinīti idaṃ satthā jetavane viharanto ekaṃ lolabhikkhuṃ ārabbha kathesi.

Taṃ hi dhammasabhāyaṃ ānītaṃ satthā na tvaṃ bhikkhu idāneva lolo pubbepi loloyeva lolabhāvena ca jīvitakkhayaṃ patto taṃ nissāya porāṇakapaṇḍitāpi attano vasanaṭṭhānā parihīnā ahesunti vatvā atītaṃ āhari.

Atīte bārāṇasiyaṃ brahmadatte rajjaṃ kārente bārāṇasīseṭṭhino mahānase bhattakārako puññatthāya niṇḍapacchiṃ ṭhapesi. Tadā bodhisatto pārāvatayoniyaṃ nibbattitvā tattha vāsaṃ kappesi. Atheko lolakāko mahānasamatthakena gacchanto nānappakāraṃ macchamaṃsavikatiṃ disvā pipāsābhibhūto kinnukho nissāya sakkā bhaveyya okāsaṃ laddhunti cintento bodhisattaṃ disvā imaṃ nissāya sakkā okāsaṃ laddhunti sanniṭṭhānaṃ katvā tassa gocarāya araññagamanakāle piṭṭhito piṭṭhito anubandhi. Atha naṃ bodhisatto mayaṃ kho kāka aññagocarā tvampi aññagocaro kinnukho maṃ anubandhasīti āha. Bhante tumhākaṃ kiriyā mayhaṃ ruccati ahampi tumhehi samānagocaro hutvā tumhe upaṭṭhātuṃ icchāmīti. Bodhisatto sampaṭicchi. So tena saddhiṃ gocarabhūmiyaṃ ekagocaraṃ caranto viya

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑,๔๑๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. โลลชาดก”