๕. มณิสูกรชาดก

maṇisūkarajātakaṃ

dariyā satta vassānīti idaṃ satthā jetavane viharanto sundarīsamāgamaṃ ārabbha kathesi.

Tena kho pana samayena bhagavā sakkato hoti garukato mānito pūjito apacito lābhī cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānapaccayabhesajjaparikkhārānaṃ.

Bhikkhusaṅghopi kho sakkato hoti garukato .pe. Parikkhārānaṃ. Aññatitthiyā pana paribbājakā na sakkatā honti na garukatā amānitā apūjitā .pe. Parikkhārānaṃ. Bhagavato kira bhikkhusaṅghassa pañcannaṃ mahānadīnaṃ mahoghasadise lābhasakkāre uppanne hatalābhasakkārā aññatitthiyā sūriyuggamanakāle khajjopanakā viya nippabhā hutvā (te) ekato sannipatitvā mantayiṃsu mayaṃ samaṇassa gotamassa uppannakālato paṭṭhāya hatalābhasakkārā na no koci atthibhāvampi jānāti samaṇo gotamo lābhayasaggappatto jāto kena nukho saddhiṃ ekato hutvā samaṇassa gotamassa avaṇṇaṃ uppādetvā lābhasakkāramassa antaradhāpeyyāmāti. Atha nesaṃ etadahosi sundariyā saddhiṃ ekato hutvā sakkuṇissāmāti. Te ekadivasaṃ sundariṃ titthiyārāmaṃ pavisitvā vanditvā ṭhitaṃ nālapiṃsu. Sā punappunaṃ sallapantīpi paṭivacanaṃ alabhitvā api nu ayyā kenaci viheṭhitāti pucchi. Kiṃ bhagini samaṇaṃ gotamaṃ amhe viheṭhetvā hatalābhasakkāre katvā vicarantaṃ na passasīti. Sā evamāha mayā ettha kiṃ kātuṃ vaṭṭatīti. Tvaṃ khosi bhagini abhirūpā sobhaggappattā samaṇassa gotamassa ayasaṃ āropetvā mahājanaṃ tava vacanaṃ gāhāpetvā hatalābhasakkāraṃ karohīti. Sā sādhūti sampaṭicchitvā vanditvā pakkantā tato paṭṭhāya mālāgandhavilepanakappurakaṭukaphalādīni gahetvā sāyaṃ mahājanassa satthu dhammadesanaṃ sutvā nagaraṃ pavisanakāle jetavanābhimukhī gacchati kahaṃ gacchasīti ca puṭṭhā Samaṇassa gotamassa santikaṃ ahaṃ hi tena saddhiṃ ekagandhakuṭiyaṃ vasāmīti vatvā aññatarasmiṃ titthiyārāme vasitvā pātova jetavanamaggaṃ otaritvā nagarābhimukhī gacchati kiṃ sundari kahaṃ gatāsīti ca puṭṭhā samaṇena gotamena saddhiṃ ekagandhakuṭiyaṃ vasitvā taṃ kilesaratiyā ramāpetvā āgatamhīti vadati. Atha naṃ katipāhaccayena dhuttānaṃ kahāpaṇe datvā gacchatha sundariṃ māretvā samaṇassa gotamassa gandhakuṭiyā samīpe mālākacavarantare nikkhipitvā ethāti vadiṃsu. Te tathā kariṃsu. Tato titthiyā sundariṃ na passāmāti kolāhalaṃ katvā rañño ārocetvā kahaṃ vo āsaṅkāti vuttā imesu divasesu jetavane vasati tatrassā pavuttiṃ na jānāmāti vatvā tenahi gacchatha naṃ vicinathāti raññā anuññātā attano upaṭṭhākajanaṃ gahetvā jetavanaṃ gantvā vicinantā mālākacavarantare sundariṃ disvā taṃ mañcake āropetvā nagaraṃ pavesetvā samaṇassa gotamassa sāvakā satthārā kataṃ pāpakammaṃ paṭicchādessāmāti sundariṃ māretvā mālākacavarantare nikkhipiṃsūti rañño ārocayiṃsu. Rājā tenahi gacchatha nagaraṃ āhiṇḍathāti āha. Te nagaravīthīsu passatha samaṇānaṃ sakyaputtiyānaṃ kammanti ādinā vicaritvā puna rañño nivesanadvāraṃ āgamiṃsu. Rājā sundariyā sarīraṃ āmakasusāne mañcakaṃ āropetvā rakkhāpesi. Sāvatthīvāsino ṭhapetvā ariyasāvake sesā yebhuyyena passatha samaṇānaṃ sakyaputtiyānaṃ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑,๔๘๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๕. มณิสูกรชาดก”