๗. ลาภครหิกชาดก
lābhagarahikajātakaṃ
nānummattoti idaṃ satthā jetavane viharanto sārīputtattherassa saddhivihārikaṃ bhikkhuṃ ārabbha kathesi.
Therassa kira saddhivihāriko theraṃ upasaṅkamitvā vanditvā ekamantaṃ nisinano lābhuppattipaṭipadaṃ me bhante kathetha kiṃ karonto cīvarādīnaṃ lābhī hotīti pucchi. Athassa thero āvuso catūhaṅgehi samannāgatassa lābhasakkāro uppajjati attano abbhantare hirottappaṃ bhinditvā sāmaññaṃ pahāya anummatteneva ummattena viya bhavitabbaṃ pisuṇavācā vattabbā naṭasadisena bhavitabbaṃ vikiṇṇavācena kutūhalena bhavitabbanti imaṃ lābhuppattipaṭipadaṃ kathesi. So taṃ paṭipadaṃ garahitvā uṭṭhāya pakkanto. Thero satthāraṃ upasaṅkamitvā Vanditvā taṃ pavuttiṃ ācikkhi. Satthā na so sārīputta bhikkhu idāneva lābhaṃ garahi pubbepi garahiyevāti vatvā therena yācito atītaṃ āhari.
Atīte bārāṇasiyaṃ brahmadatte rajjaṃ kārente bodhisatto brāhmaṇakule nibbattitvā vayappatto soḷasavassikakāleyeva tiṇṇaṃ vedānaṃ aṭṭhārasannañca sippānaṃ pariyosānaṃ patvā disāpāmokkhācariyo hutvā pañcamāṇavakasatāni sippaṃ vācesi. Tatreko māṇavo sīlācārasampanno ekadivasaṃ ācariyaṃ upasaṅkamitvā kathetha kathaṃ imesaṃ sattānaṃ lābho uppajjatīti lābhuppattipaṭipadaṃ pucchi. Ācariyo tāta imesaṃ sattānaṃ catūhi kāraṇehi lābho uppajjatīti vatvā paṭhamaṃ gāthamāha