๖. กักการุชาดก
Kakkārujātakaṃ
kāyena yo nāvahareti idaṃ satthā veḷuvane viharanto devadattaṃ ārabbha kathesi.
Tassa hi saṅghaṃ bhinditvā tathāgatassa aggasāvakehi saddhiṃ parisāya pakkantāya uṇhalohitaṃ mukhato uggañchi. Atha bhikkhū dhammasabhāyaṃ kathaṃ samuṭṭhāpesuṃ āvuso devadatto musāvādaṃ katvā saṅghaṃ bhinditvā idāni gilāno hutvā mahādukkhaṃ anubhotīti. Satthā āgantvā kāyanuttha bhikkhave etarahi kathāya sannisinnāti pucchitvā imāya nāmāti vutte na bhikkhave idāneva pubbepesa musāvādīyeva na cesa idāneva musāvādaṃ katvā saṅghaṃ bhinditvā gilāno hutvā mahādukkhaṃ anubhoti pubbepi anubhosiyevāti vatvā atītaṃ āhari.
Atīte bārāṇasiyaṃ brahmadatte rajjaṃ kārente bodhisatto tāvatiṃsabhavane aññataro devaputto ahosi. Tena kho pana samayena bārāṇasiyaṃ mahāussavo ahosi. Bahū nāgā supaṇṇā ca bhummaṭṭhakā ca devatā āgantvā ussavaṃ olokayiṃsu. Tāvatiṃsabhavanatopi cattāro devaputtā kakkārūni nāma dibbapupphāni tehi katacumbitakaṃ pilandhitvā ussavadassanaṃ āgamiṃsu. Dvādasayojanikaṃ nagaraṃ tesaṃ pupphānaṃ gandhena ekagandhaṃ ahosi. Manussā imāni pupphāni kena pilandhānīti upadhārentā vicaranti. Te devaputtā