Vaṇṇārohavaggavaṇṇanā

vaṇṇārohajātakaṃ

vaṇṇārohenāti idaṃ satthā sāvatthiyaṃ upanissāya jetavane viharanto dve aggasāvakatthere ārabbha kathesi.

Ekasmiṃ hi samaye ubhopi mahātherā imaṃ antovassaṃ araññavāsaṃ anubrūhessāmāti satthāraṃ āpucchitvā gaṇaṃ ohāya sayameva pattacīvaramādāya jetavanā nikkhamitvā ekaṃ paccantagāmaṃ nissāya araññe vihariṃsu. Aññataropi vighāsādapuriso therānaṃ upaṭṭhānaṃ karonto tattheva ekamante vasi. So therānaṃ samaggavāsaṃ disvā ime ativiya samaggā vasanti sakkā nukho ete aññamaññaṃ bhinditunti cintetvā sārīputtattheraṃ upasaṅkamitvā kinnukho bhante ayyena mahāmoggallānattherena saddhiṃ tumhākaṃ kiñci veraṃ atthīti pucchi. Kiṃ panāvusoti. Esa bhante mamāgatakāle sārīputto nāma jātigottakulappadesehi vā suttaganthehi vā paṭivedhaiddhīhi vā mayā saddhiṃ kiṃ pahotīti tumhākaṃ aguṇameva kathesīti. Thero sitaṃ katvā gaccha tvaṃ āvusoti āha. So aparasmimpi divase mahāmoggallānattherampi upasaṅkamitvā tatheva kathesi. Sopi naṃ sitaṃ katvā gaccha tvaṃ