6 Sakuṇajātakaṃ

yannissitāti idaṃ satthā jetavane viharanto daḍḍhapaṇṇasālaṃ bhikkhuṃ ārabbha kathesi.

Eko kira bhikkhu satthu santike kammaṭṭhānaṃ gahetvā jetavanato nikkhamma kosalesu ekaṃ paccantagāmaṃ upanissāya ekasmiṃ araññasenāsane vasati. Athassa paṭhamamāseyeva paṇṇasālā ḍayhittha. So paṇṇasālā me daḍḍhā dukkhaṃ vasissāmīti manussānaṃ ācikkhi. Manussā idāni no khettaṃ parisukkhaṃ kedāre pāyetvā karissāma tasmiṃ pāyite bījaṃ vapitvā bīje vapite vatiṃ katvā vatiyā katāya niḍḍāyitvā lāyitvā madditvāti evaṃ tantaṃ kammaṃ apadisantāyeva temāsaṃ vītināmesuṃ. So bhikkhu temāsaṃ abbhokāse dukkhaṃ vasanto kammaṭṭhānaṃ vaḍḍhetvā visesaṃ nibbattetuṃ Nāsakkhi pavāretvā pana satthu santikaṃ gantvā vanditvā ekamantaṃ nisīdi. Satthā tena saddhiṃ paṭisanthāraṃ katvā kiṃ bhikkhu sukhena vassaṃ vutthosi kammaṭṭhānante matthakaṃ pattanti pucchi. So taṃ pavuttiṃ ācikkhitvā senāsanasappāyassa me abhāvena kammaṭṭhānaṃ matthakaṃ na pattanti āha. Satthā pubbe bhikkhu tiracchānagatāpi attano sappāyāsappāyaṃ jāniṃsu tvaṃ kasmā na aññāsīti vatvā atītaṃ āhari.

Atīte bārāṇasiyaṃ brahmadatte rajjaṃ kārente bodhisatto sakuṇayoniyaṃ nibbattitvā sakuṇasaṅghaparivuto araññāyatane sākhāviṭapasampannaṃ mahārukkhaṃ nissāya vasati. Athekadivasaṃ tassa rukkhassa sākhāsu aññamaññaṃ ghaṃsantīsu cuṇṇaṃ patati dhūmo uṭṭhāti. Taṃ disvā bodhisatto cintesi imā dve sākhā evaṃ ghaṃsamānā aggiṃ vissajjessanti so patitvā purāṇapaṇṇāni gaṇhissati tato paṭṭhāya imaṃpi rukkhaṃ jhāpessati na sakkā idha amhehi vasituṃ ito palāyitvā aññattha gantuṃ vaṭṭatīti.